Ook hier is het warm…

Ja, Marjolijn, je slaat de spijker op z’n kop: beetje toeren, de knapzak is een fietstas geworden (we gaan met onze tijd mee!), lekker eten en slapen. Daar draait alles toch om? 
Vandaag was de route jammer genoeg niet zo mooi. Er zijn niet veel dorpen, dus weinig mensen, en die hebben ook niet veel wegen nodig. Dus dan moeten we wel eens langs een verkeersader rijden. We hebben 40 minuten langs een hele drukke weg gereden. Het was maar een tweebaansweg, maar het leek wel of half Duitsland er reed. Daar gaat je zen-moment!! Het voordeel was dat het fietsgedeelte goed geasfalteerd was en door een groenstrook ging, maar halverwege moesten wij toch onbedaarlijk lachen. Eerst kwamen we langs een hotel dat pal aan die weg lag met de fantastische naam Waldesruh en een stukje verder lazen we hoe de weg heette: Urwalt Baumweg. Wie zei dat Duitsers geen humor hebben? Verderop moesten we ook weer een paar keer langs autowegen rijden, dit keer over hobbelige wegen. Enfin, uiteindelijk bij de pont over de Weser gekomen, overgevaren, en nu zitten we in een heel leuk pension met uitzicht op de Weser. Toch een beetje thuis, met de blik op de rivier en een enorm schip van Greenpeace, in renovatie. Maar zonder Maasboulevard en we hoeven ook geen filmpjes van die weg, hoor, Linda.
 

Morgen wordt het hier behoorlijk warm dus we hebben een kort rondje ingepland. Wel via een zelf gemaakte ‘toeristische’ route. We laten jullie weten of het inderdaad leuk en interessant was. 
79 km gereden.