Dat was schrikken….

Vanmorgen, toen we de sleutel inleverden, vroeg de vrouw van het hotel waar onze reis vandaag heen ging. Toen we zeiden dat we met de pont de Elbe overstaken, zei zij: vaart het veer dan weer? Wij schrokken ons een hoedje; hoezo? Vanwege een defect aan een aanlegsteiger is hij een paar dagen uit de vaart geweest. Ze ging het voor zekerheid toch maar even opzoeken en - o wat een geluk - sinds gisteren ging hij weer heen en weer. Vanwege eb en vloed is er een bedienbare aanlegsteiger en als die hapert, blijft dat ding in de lucht hangen. Zie dan maar eens op de boot te komen. Wat als hij dus niet zou varen? Dan moesten we omrijden tot Hamburg (50 km verder) en weer 50 km terug. Maar we hadden dus weer geluk! Toen we bij de pont kwamen ging hij net weg, maar na 10 minuten kwam de volgende. En ook hier weer als eerste aan boord. Er was ook een hele motorclub uit Zweden aanwezig. Op de foto lijkt het alsof ik belaagd wordt door een motorbende, maar dat is gezichtsbedrog. Alhoewel ik het inderdaad niet zo op motoren heb, gezien de pestherrie die ze bij ons thuis vóór de deur maken.

Omdat Hammoor te dichtbij lag hebben we een iets langere route gemaakt. En die bleek zeer verrassend. We reden langs de dijk van de rivier aan de rechterkant en links leek het wel een openlucht museum. Met fantastisch mooie huizen. De één nog mooier dan de ander! Dat was genieten. Verder op de dijk gegeten, de eerste keer tussen de schapen die nieuwsgierig kwamen kijken wat wij daar deden en de tweede keer tussen de ganzen. Het was vandaag bewolkt maar een beetje benauwd. En…..voor het eerst in drie weken een heel klein beetje regen gehad. Het mag geen naam hebben, maar toch.

Vandaag 66 km gereden.