Rotterdam, here we come

Gisteren sliepen we weer eens bij iemand van Vrienden op de Fiets, in een voorstadje van Bonn. Bij een aardige vrouw, maar weer zo’n ratelaar! Vandaar dat we geen tijd hadden om een verhaal te schrijven. 
Nu was er niet zo bar veel te vertellen, maar één ding was wel weer komisch. Vanaf het begin als we ergens op een bank gaan zitten, horen we een geluid. Ofwel een bromtoon, ofwel een ventilator, of iets dergelijks. We zagen een grote fabriek aan de overkant van de Rijn en opeens hoorden we een alarm. Wat krijgen we nu weer? Het was een oorverdovend geluid door het dal. Na een tijdje begon er iemand door een luidspreker te praten: Achtung, Achtung….en nog wat, maar de woorden vervlogen. Jeetje, er zal toch geen gifwolk zijn ontsnapt? Olphaert dacht: dat geluid gaat met ons mee, maar het bleek zijn telefoon. Het was een BRD alert. Het bleek dat ze met een oefening bezig waren en er was geen reden tot paniek. Maar het was toch wel schrikken. We moesten behoorlijk doortrappen omdat de vrouw waar wij zouden overnachten om 17:30 uur weg moest. En om 10:30 uur hadden we nog maar 12 km gereden. Maar we hadden de wind schuin mee en het is nu helemaal niet druk op deze route, dus we konden lekker doorkachelen. Om 16:30 uur waren we er, na 88 km.

Vandaag hebben we een beslissing genomen. Vanmorgen was het weer anderhalf uur rijden over super beroerde wegen en gevaarlijke toestanden met oversteken. We zouden op het NK Veldrijden best een goede kans maken op een medaille 😜. Duitsers en fietsers gaan echt niet samen. Bij Keulen hebben we de groene gordel genomen, een weg door het groen, om de stad heen. Tussendoor hebben we ook nog een paar kilometer langs een raffinaderij gereden (ook niet leuk). Ik geloof dat we langs de Rijn alle chemische fabrieken die er bestaan wel gezien hebben.

Daarna reden we weer door een ontzettend lelijk gebied en begon het ook ineens te stortregenen. Ineens waren we het beu. We waren al tot de slotsom gekomen dat deze reis te lang was. Vooral dat heftige klimwerk heeft er flink ingehakt. En ook de vele hete dagen. We zijn ook best wel moe, ondanks dat we goed slapen. 
Dus volgend jaar gaan we het anders doen. Niet meer vanaf ons huis tot terug naar huis, maar eerst een stuk met de trein. Dat scheelt ook met hotels zoeken. Vooral met dat beroerde internet is het bijna geen doen. Het kost gewoon teveel tijd. 

We zitten nu in Grevenbroich, een lelijke stad maar een supergoed hotel (Stadthotel Grevenbroich). Dit hotel heeft super veel ruimte om al je tassen te bergen en natte kleding te laten drogen en, niet onbelangrijk, ingebouwde nachtlampjes. Wat een vondst! 89 km gereden. Morgen gaan we richting Venlo. En daar stappen we op de trein naar Rotterdam. En dan zit onze reis erop. 

Dank voor al jullie reacties, dat vinden wij altijd erg leuk.

Naar Venlo was het nog 65 km rijden. We haalden net op tijd de trein van 14:03 uur naar Eindhoven. Daar overgestapt op de trein naar Rotterdam. De overstaptijd van 2 minuten was te kort, maar de volgende trein kwam al snel, dus we konden op ons gemak de fietsen installeren en zelf een lekker plekje zoeken. Om 16:30 uur fietsten we onze straat in en waren we weer thuis.
 

Van München naar Venlo is totaal 1172 km. In totaal dus 2.244 km gereden.